دانش آموزان شرور ۲

دانش آموزان شرور

در ادامه صحبت در مورد دانش آموزان بی انضباط و بد قلق یا همان دانش آموزان شرور به اینجا رسیدیم که :

معلم که از این وضعیت خسته و خشمگین می شود ، نا خواسته وارد جریانی می شود که کمکی به برگشتن نظم به کلاس نمی کند .

برعکس جو را بدتر کرده و به بی نظمی بیشتر دامن می زند .

از طرفی هم تنش و بداخلاقی دو طرف را موجب می گردد.

و باعث می شود تا معلم عصبانی شده و از هدف آموزش خود باز بماند .

و آن چیزی نیست جز ، بحث و جدل با دانش آموزان شرور و خاطی !

 

بحث و جدل با دانش آموزان :

%d8%aa%d9%86%d8%a8%db%8c%d9%871

مواظب باشید تا گرفتار بحث کردن و اثبات درستی خودتان و کارهایتان به دانش آموزان نشوید و در این دام نیفتید .

قوانین کلاس را در همان روز اول به طور مشخص و شفاف به دانش آموزان بگویید .

قوانینی برای کارهای خانه ، مشارکت در کلاس ، چگونگی امتحان و ارزشیابی آن ، نمره مستمر و هر آنچه در کلاس از دانش آموزان انتظار دارید  .

همان طور که قبلا هم گفته شد ، بهتر است در باره قوانین کلاس و روش اجرای آن از همفکری دانش آموزان استفاده شود .

قوانین کلاس را و حس و نظرتان را در یک یا دو جمله ، با لحنی صریح و قاطع به دانش آموز خاطی گوشزد کنید و از او بخواهید که مشکلی ایجاد نکند .

از هر گونه بحثی ، حتی بحث منطقی و با استدلال در کلاس بپرهیزید .

در صورت ، تکرار بی انضباطی به صورت خصوصی با او صحبت کنید .

اشتباهات بزرگ :تحقیر و توهین

اگر به هر دلیلی کلاس دچار چند دستگی شد و دانش آموزانی سعی داشتند تا جو را علیه شما کنند ،

یا با بی نظمی اخلالی در کار کلاس ایجاد کنند ،  بدترین کاری که می توانید بکنید ، آن است که تحقیرشان کرده و به آنها توهین کنید . هیچکس معلمی را که توهین می کند دوست ندارد .

با این کار ، هم وجه خود را در بین دانش آموزان دیگر  از دست می دهید و هم از طرفی حامیانی برای دانش آموزان خاطی فراهم می کنید .

تمام دلخوشی دانش آموزان بی نظم و بر هم زننده کلاس ، جلب توجه و داشتن حامیانی در جمع کلاس است .

با رفتار اشتباه خود ، چهره مظلوم و دوست داشتنی برای آنها در نزد دیگران نسازید .

آنها به اجبار شرایط کلاس را می پذیرند ، ولی شما دیگر در دنیای مطلوب آنها جایی ندارید .

و هر روز جو کلاس را بیشتر علیه خود ، خواهید یافت .

مگر اینکه زودتر شرایط را درست کنید و همه زیر یک چتر امن جمع شوید .

با یک فکر و آن کمک به دانش آموزان برای سپری کردن مسیر موفقیت .

اخراج دانش آموز از کلاس :

اخراج دانش آموز از کلاس و ارجاع او به معاون یا مشاور و اطلاع دادن به اولیا دانش آموز ،  شاید آخرین راه باشد .

البته گاهی مجبور به قبول این مسئله می شویم و باید کمک بگیریم ، فقط گاهی !

اولین پیام چنین کاری این است که ، دستهای من بالاست ، من تسلیم هستم .

من از عهده کنترل کلاسم بر نمی آیم ، لطفا یکی کمک کنه !

از طرفی ، هر مشکل و محدودیتی که برای دانش آموز در خانه پیش بیاید ، شما را مقصر می داند و باعث خشم و دشمنی او با شما می شود .

این نوع حرکات احساسی و هیجانی از طرف معلم ( اخراج ) ، با همکاری و تعاملی که اولیا باید با  مدیر ، معاونان ، مشاور و معلمان برای حل مسائل و مشکلات دانش آموزان داشته باشند ،  متفاوت است .

جریمه کردن :

images-1

دانش آموزی که به هر دلیلی با انجام تکالیف عادی خود مسئله دارد ، اضافه کردن تکالیف برای او شروع زور آزمایی و لج بازی است تا حل مسئله .

بخصوص اگر دانش آموزان شما نوجوان هستند ، اصلا این روش ، روش خوبی نیست .

چون در این سنین ، افراد برای اثبات خودشان ، هر کاری می کنند ، که البته ، همیشه هم کارهای معقولی نیست .

 

مچ گیری ممنوع :

2

مچ گیری و شناسایی افراد مشکل ساز مطلقا ممنوع !

وقت و انرژی خود و دانش آموزانتان را صرف یافتن مقصر نکنید و دنبال کاراگاه بازی نباشید .

اجازه ندهید ، بچه ها شما را به بازی بگیرند .

مبادا کار و درس را رها کنید و در پی اقرار گرفتن از دانش آموزان به اشتباهاتشان باشید .

هدف جلوگیری از بد رفتاری ها و سو استفاده برخی هست ، نه انتقام و تنبیه .

سعی کنید در کمترین زمان و با حداقل انرژی ، آرامش را برگردانید ، همین !

 

برگرداندن آرامش و نظم بدون فریاد :

img_20160904_210733

وقتی مشکلی در کلاس به وجود می آید ، اولین کار ، آرام کردن جو کلاس است .

نه دامن زدن به تنش ، نه قدرت نمایی ، نه حتی مظلوم نمایی .

هدف ، برگرداندن آرامش و پرداختن به آموزش است . نه تنها آموزش مطالب درسی ، که نوع رفتار ما در اختلافها و مشکلات ، خود درس بزرگتری است .

 

سخن آخر :

اگر یک روز که دارید در مسیری می روید یک کودک سه ، چهار ساله بیاید و به پای شما لگدی بزند ، شما چکار می کنید ؟

– سعی می کنید از او دور شوید ، تا مبادا آسیبی به شما برسد .

– یا به پای او لگدی می زنید و می گویید ، زدی ضربتی ، ضربتی نوش کن .

– شاید ، بعداز لگدی که به او زدید ، هلی هم بدهید تا دیگر جرات نکند با شما

چنین کاری بکند !

یک حالت دیگر هم هست ، که کار هر کسی نیست .

– ممکن است شما ، همانطور که پایتان را می مالید ، به زور لبخندی به او بزنید و بگویید ، چی شده کوچولو ، از چیزی ناراحتی ؟!

فکر می کنید شما ، کدام حالت را انتخاب کنید ؟

 

از تجارب خودتان به عنوان معلم یا دانش آموز امروز یا دیروز با ما صحبت کنید .

شما چه پیشنهادهایی برای باز گرداندن آرامش به کلاس دارید ؟

اگر خودتان یکی از آن شاگردان بودید ، چه رفتاری شما را آرام می کرد ؟

و یا چه رفتارهایی ، باعث تشدید تنش و بی نظمی بیشتر می شد ؟

منتظر دیدگاههای شما عزیزان هستم .

درباره نویسنده

مهرانگیز جعفری هستم .دانش آموخته گرافیک و پژوهش هنر با نزدیک به 20 سال سابقه آموزش و پژوهش. آرزوی من ، کمک به آموزش و یادگیری در همه ایران است .

مطالب مرتبط

4 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.